Het enige wat je met zekerheid over het verleden kunt zeggen, is dat het voorbij is.

Mam breidt een einde aan deze weblog!

Wij hebben iets met ADHD xc2xa9 2 april 2005 – 1 september 2009.

Toen ik deze week langs de apotheek reed waar ik in december 1999 voor het eerst in aanraking kwam met ADHD wist ik het zeker!!
De herkenning die ik daar vond, liet mij destijds met tranen in mijn ogen naar huis gaan. Al die aardige moeders, die naar ik nu snap al zoveel jaren met het ADHD-bijtje hadden gehakt, probeerde mij de zonnige zijde te laten zien van ADHD. Het is ze gelukt, al heb ik daar wel bijna 10 jaar over gedaan!!

Met een bezoekersaantal van tegen de 200 per dag niet echt een reden om te stoppen, zou je zeggen. Een weblog met totaal 941 berichten en daarop 2066 reakties. Gisteren 174 bezoekers die samen 291 pagina’s bekeken! (Zou ik toch in een behoefte voorzien?) Vanaf april 2005 ruim 111.000 pageviews.

Wat mij wel stoort is dat ik met die 200 bezoekers per dag maar twee vaste reageerders heb. Een enkeling levert commentaar (lees kritiek) op berichten uit 2005. Berichtgeving over ADHD zou niet kloppen. Nee, dank je wel; Er is de laaste jaren zoveel gebeurd op ADHD-gebied, maar het staat er nou eenmaal.
Ik weet niet wie ik met mijn berichten de afgelopen jaren heb kunnen helpen? Zoals dat vaak gaat geef je iemand een tip krijg je nog eens bericht terug en dat was het dan. Ik hoop van harte dat alle tips die ik ergens gegeven heb, geleid hebben tot een beter leven van een ADHD-kind? Dat ouders iets minder wanhopig tegen de situatie aankeken? Dat het al die mensen en kinderen NU of STRAKS beter, of misschien wel goed, zal gaan.

Zoonlief heeft, NEGEN jaar na zijn diagnose, zijn ADHD onder controle. Gaat medicijnloos door het leven. Zoekt zijn eigen weg naar volwassenheid. Over 10 maanden word hij ACHTTIEN. Ik ben positief over zijn toekomst. Het jongentje waar nooit iets van terecht zou komen is uitgegroeit tot een prachtige zwaan van ruim 1 meter en 90 cm!

Het gaat jullie goed!
@Nathalie (bedankt dat je af en toe mijn trouwe secretaresse was en ik hoop dat we samen nog heel veel bakkies koffie drinken) en @Plato (bedankt dat je iets zwarts met jouw reaktie toch weer een kleurtje wist te geven) we houden contact via andere wegen.

Zoen, zwaai en bye-bye van 2kids1mam.

21 stappen om mensen gek te maken of ze zelfs te laten denken dat jij gek bent
Hier een paar tips om je populariteit te verbeteren. Hoe irriteer je je medemens in 21 simpele stappen? Hoe krijg je mensen gek en krijg je ze zover dat ze denken dat jij gek bent?

1.. Ga in je geparkeerde auto zitten en richt een fxc3xb6hn op voorbijgaande auto’s om te kijken of ze vaart minderen.
2.. Roep jezelf op via de intercom.
3.. Iedere keer dat iemand je vraagt iets te doen vraag je: "wil je daar mayonaise bij?"
4.. Moedig je collega’s aan regelmatig een stoelendans met je te doen.
5.. Zet je prullenbak op je bureau en plak er het label "POSTVAK IN" op.
6.. Ontwikkel een onnatuurlijke angst voor nietmachines.
7.. Stop 3 weken lang koffie zonder cafexc3xafne in het koffieapparaat, als iedereen over zijn verslavingssymptomen heen is, schakel je over op espresso.
8.. Beantwoord alles wat iemand zegt met: "dat denk jij".
9.. Sluit alle zinnen af met: "en zo is het voorspeld".
10. Verander de kleur van je monitor zodanig dat de hele omgeving oplicht. Blijf volhouden dat je dat prettig vindt.
11.. Gebruik nooit meer punten, komma’s en andere leestekens.
12.. Probeer zo veel mogelijk te huppelen ipv te lopen.
13.. Vraag mensen van welk geslacht ze zijn.
14.. Geef bij de Mc Drive praatpaal nadrukkelijk aan dat je je bestelling absoluut wilt meenemen.
15.. Zing mee bij de opera.
16.. Ga naar een poxc3xabzieavond en vraag waarom het niet rijmt.
17.. Zoek uit waar je baas zijn/haar kleding koopt en koop precies dezelfde outfits. Draag deze de dag nadat je baas het gedragen heeft. (Dit is vooral effectief als je baas van het andere geslacht is).
18.. Stuur e-mail naar de rest van het bedrijf om te vertellen dat je even naar de wc bent.
19.. Hang een klamboe rond je werkplek.
20.. Vertel je vrienden vijf dagen van tevoren dat je niet op hun feestje kan komen omdat je niet in de stemming bent

Acht heelijke weken vakantie zijn bijna achter de rug.
- We hebben ons prima vermaakt, al zijn we de vakantie in Maria Alm (Oostenrijk) allang weer vergeten, we hebben er wel veel energie opgedaan voor het komend jaar. Wat een hoop lieve mensen hebben we er ontmoed. Ondanks alle slechte weerberichten uit Tirol hebben wij alleen ‘s avonds regen en veel onweer gezien. En twee nachten sneeuw zorgde ervoor dat de kinderen heerlijk in korte broek, met een vuilniszak, van de berg konden glijden. Voor ons Nederlanders altijd een bijzondere ervaring. Aardverschuivingen en hagelbuien zijn geheel aan ons voorbij gegaan, al hebben we de gevolgen daarvan wel gezien. Oeps, die garage waar alle nieuwe auto’s vol deuken zaten vergeten we niet snel!
- Deze laatste week was Pap ook ook nog vrij. We hebben ons eindelijk aan het buitenschilderwerk gezet. Ik geloof dat dat er wel weer even tegen kan. Ik heb spierpijn van al het schuurwerk en Pap een dikke blaar op zijn vingers van een "knoopje" op de kwast.
- Zoonlief heeft zich na de vakantie helemaal gestort op zijn vakantiebaantje bij de bejaarden. Door een miscommunicatie kwam hij eerst in "de schoonmaak" terecht, maar hij heeft zelf geregeld dat hij toch naar de zorg over kon. Hij werkt zich drie slagen in de rondte, vind het helemaal geweldig. Wij staan versteld van zijn enthousiasme en energie. De bejaarden zijn erg content met hem, en niet minder belangrijk, zijn baas ook. Gisteren kreeg hij zijn eerste salaris, wij een glimmend gezicht. Vanmiddag bracht hij voor de tweede keer een klein presentje (douchezeep om de vermoeidheid van de afgelopen weken weg te spoelen) mee naar huis. Met zijn 0-uren contract is hij voorlopig nog wel even actief bij de bejaarden.

Maandag wordt dochterlief verwacht op de middelbare school. Zij gaat HAVO doen. En daar ben ik best wel een beetje trots op! Ze heeft er zin in. In juni is ze al naar een kennismakingsmiddag geweest. Ze kent haar nieuwe klasgenoten dus en daarmee is de eerste spanning voorbij. Alle nieuwe schoolspulletjes inclusief een prachtige nieuwe schooltas liggen te wachten om in gebruik genomen te gaan worden. We gaan ervoor!!

Dinsdag begint zoonlief aan de introductie van zijn MBO-opleiding OnderwijsAssistent. Het doosje met zijn schoolboeken stak schril af tegen de loodzware boekendoos van zijn zus. Hij heeft nog geen schrift in huis gehaald …. en hij zal vast nog wel ergens een pen hebben liggen. Ook hij heeft er wel zin in, geloof ik.

Mam is inmiddels bijna helemaal verlost van haar vrijwilligerswerk. Van de basisschool heb ik toch ongemerkt afscheid genomen. Maandag hoorde ik de kinderen weer op het schoolplein spelen, maar het gevoel was weg. Voor de zwemvereniging moet ik alleen de boeken nog sluiten en overdragen aan het hoofdbestuur. De overige paperassen zijn al door de papierversnipperaar. Dat ruimde lekker op!!
Om niet helemaal werkeloos te zitten zijn, ben ik wel al begonnen als webmaster. De vrolijke "broeders" die in januari onze nieuwe buren werden kunnen vanaf nu rekenen op mijn hulp om hun website up-to-date te houden. Vanaf nu dus actief op het Web voor anderen?

Een trekvogeltje vliegt ‘s winters in de ijzige wind en stort bevroren ten aarde….
…een koe die in het weiland loopt, laat zijn stront op haar vallen……
…door de warmte ontdooit ze en begint van puur geluk weer te fluiten…
…een kat hoort dat en haalt haar uit de stront en vreet haar op…..

Moraal van dit verhaal :
…niet iedereen die op je schijt is je vijand
…als het je een keer meezit, hou dan je bek dicht…
…niet iedereen die je uit de stront haalt is je vriend

Ook vroeger was niet alles zoals het vroeger was.

Dit boeiende en informatieve boek benadert ADHD op een heel verfrissende manier. Op humoristische en liefdevolle wijze wordt de lezer begrip gevraagd voor kinderen die door hun ADHD xe2x80x98andersxe2x80x99 zijn. Voor degenen die iemand met ADHD kennen, zullen veel van de fotoxe2x80x99s uit de hondenwereld zeer herkenbaar zijn.

Auteur: Kathy Hoopmann
Omvang: 72 paginaxe2x80x99s
Formaat: 21,5 x 21,5 cm
Uitvoering: hardcover
ISBN 9789077671351

Bron: http://www.uitgeverijpica.nl/index.php/ontwikkelingsstoornissen/72-alle-honden-hebben-adhd

Gisterenavond komt zoonlief thuis …. na enig moment bedenkt hij waar zijn mijn kentekenpapieren? Zoeken zoeken, niet dus!!! Hij denken ….. Moeten onderweg uit zijn jas gevallen zijn, toen hij die aantrok.

Om 23 uur gisterenavond, samen met vader, terug om te gaan zoeken ….. was natuurlijk niet naast de deur!!! Om half een komen ze terug, NIETS gevonden.

Zoonlief helemaal over de zijk ….. verdrietig, janken en ineens wel heel erg stil …. Dat kost zuurverdiend geld en een 1-tje op je kenteken. En dat is wel HEEL erg als je net een nieuwe brommer hebt. De nieuwigheid is er direct vanaf!

Affijn, ik had al op de website van de RDW gekeken en de schade viel nog mee …. 29,50 euro en tegenwoordig GEEN 1-tje meer op je kentekenplaat. Maar zoonlief was in de website niet geintresseeerd dus we hebben hem in zijn eigen waan gelaten ….. (Minstens 60 euro)

Vanmorgen is hij WEER gaan zoeken …. bij daglicht gaat dat beter!!! Maar helaas NIETS!

We hebben via internet melding gemaakt van vermissing …. en zouden tot eind van de week wachten met aanvraag van nieuwe papieren …. misschien???? Je weet maar nooit! Een spelt in een hooiberg, maar zonder hoop geen leven, toch??

Gaat NET de telefoon: Politie! "Ik moet niet schrikken!" Ik zeg: "Nee ik schrik niet, ik hoop dat u goed nieuws heeft??"

En ja, dat had hij!!!! Een eerlijke vinder, die helaas geen gegevens heeft achter gelaten, heeft het mapje afgegeven bij de politie. Hulde en een dikke zoen voor de eerlijke vinder.

Er slaapt er vannacht een HEEL ERG goed!!

En hopelijk heeft zoonlief er ook weer iets van geleerd?!!

Wie dit leest is gek…

De titel die hierboven staat
is slechts bedoeld als goede raad
en dwars is hij of zwak van geest,
die desondanks nog verder leest.
Wie hier niet stopt verknoeit zijn tijd
aan zouteloze aardigheid,
want wat nu volgt heeft kop noch staart
en is het sop in de kool niet waard.

Verder lezen heeft geen zin,
er staat geen zinnig woord meer in.

Dwing dus uzelf om hier te stoppen,
de rest is slechts om u te foppen,
om u – gelijk men doet met gekken -,
diep door de cacao te trekken,
erger nog, om u te honen
door zwart op wit hier aan te tonen
dat u geen flinke meid of vent
doch slechts een slap stuk weekdier bent,
een ouwe bet, die ernstig lijdt
aan zieklijke nieuwsgierigheid,
die niet wil luistren naar mijn raad,
doch plomp verloren verder gaat
mijn woorden aan zijn laars te lappen
en wederom er in te trappen.

Hoe nu? Zit u nu nog te lezen?
Dan doet mij dit het ergste vrezen.

Recht van leden, ja, recht van lijf,
maar hebt u ze wel alle vijf?
Wat moet het akelig donker zijn
daar binnen in dat vogelbrein!
Hier valt u lelijk door de mand
met dit vertoon van onverstand,
dit staaltje onbenulligheid
dat werkelijk ten hemel schreit.

Gelukkig slaat dit niet op u
want mensen met een hoog I.Q.,
dat zijn de lui die beter weten,
die deze kul het raam uit smeten,
en wel onmid’lijk bij ‘t begin,
die mensen trapten er niet in.

Alleen de lui die verder lazen,
maar; tsjaa, dat zijn dan ook de dwazen,
want knettergek moet je toch wezen
om dit tot hier te blijven lezen.